Stawiam te pytanie mocno, nie chcąc nikogo urazić, ponieważ z obserwacji moich niestety wynika, że zazwyczaj nie doceniamy faktu, jak profesjonalnie prowadzone zajęcia muzyczne rozwijają nasze dzieci. Dzisiejszy świat bombarduje dzieci, szybkimi obrazkami z reklam, hałasem z ulicy, dźwiękiem docierającym z każdego miejsca. Cisza powoli staje się zjawiskiem unikalnym a wraz z tym wyciszenie myśli i koncentracja, w których możemy odnaleźć samych siebie. 

Po co nam muzyka ? Zajęcia nauki gry na instrumencie odbywają się w systemie 1:1, jest to swoisty dar, dzięki któremu tempo, charakter pracy doskonale może być dostosowany do ucznia. Jest to dar, dzięki któremu można również doskonale stymulować rozwój dziecka: 

• rozwijać, aktywizować pamięć i koncentrację ucznia
• kształtować wytrwałość dziecka
• poznawać i nazywać emocje poprzez muzykę
• rozwijać wyobraźnię
• twórczość i indywidualność ucznia
• kształtować kulturę dobra i piękna poprzez sztukę (Maria Gołaszewska, Irena Wojnar, Stanisław Ossowski)
• uwrażliwiać na bogactwo sztuki (przyszli melomani)

Podobnie dziecko rozwija się podczas zajęć muzycznych prowadzonych w grupie. Tu do wymienionych wyżej korzyści dochodzi umiejętność integracji, empatii oraz pracy w zespole. 

Nawet tak znani pedagodzy jak Andrzej Jasiński w swojej karierze pedagogicznej oprócz uczniów znanych i światowej rangi pianistów (Kristian Zimmerman, Krzysztof Jabłoński, Beata Bilińska, Jerzy Sterczyński) mieli uczniów, którzy poszli inną ścieżką niż muzyka, jak np. Agnieszka Fatyga. Jako nauczyciel nie bolał nad tym : Jeżeli będziesz bardzo dobrą aktorką, to i tym sprawisz mi wielką satysfakcję. (I. Bias, Andrzej Jasiński - artysta i człowiek, Katowice 2006).  

Jeśli prowadzimy dziecko profesjonalną ręką, jeśli będzie kochało muzykę i jeśli będzie posiadać wszelkie predyspozycje do bycia zawodowym muzykiem - na pewno stanie na muzycznej scenie.

A jeśli nie ? Po co nam była ta muzyka ? 

Nie wszyscy uczący się muzyki w przyszłości będą zawodowymi muzykami, świat byłby wówczas pozbawiony tyluż innych pięknych zawodów , ale z pewnością umiejętności, które zdobędą nasi uczniowie dzięki muzyce będą procentować zawsze, bez względu na obszar, którym się zajmą. 

Poniżej zamieszczam fragmenty z książki "Mózg: fascynacje, problemy, tajemnice"  autorstwa Jerzego Vetulani, który przedstawia od strony naukowo-badawczej wpływ nauki gry na instrumencie na rozwój mózgu: 

Badając, czy powody odnoszenia większych sukcesów naukowych przez osoby równocześnie zajmujące się sztuką są związane z tym, że do sztuki ciągną inteligentniejsi, czy też z tym, że sztuka rozwija inteligencję, wykazano, że uprawianie sztuki, zwłaszcza związanej z występowaniem (performance art) - muzyki, tańca, aktorstwa, rozwija zarówno swoiste obszary mózgu (np. korę słuchową u muzyków), jak również, że funkcją aktywowaną przez wszelkie aspekty sztuki jest uwaga poznawcza, czyli zdolność do wybiórczego skupienia się na bodźcach intelektualnych przez czas wystarczający dla ich zakodowania i zapisania w pamięci roboczej. Uwaga i kontrola poznawcza, zdolność do elastycznego zdobywania i lokowania zasobów intelektualnych dla osiągnięcia zamierzonego celu przez wybór i integrację istotnych informacji kontekstualnych, mają podstawowe znaczenie dla wyższych zdolności umysłowych. Badania wykazały, że funkcje te są związane z aktywnością sieci neuronalnych w różnych obszarach kory mózgowej, zwłaszcza grzbietowej i przedniej części zwoju obręczy, grzbietobocznej korze przedczołowej i korze ciemieniowej, a więc znów głównie tych, które najbardziej rozwinęły się u człowieka.
Uwaga poznawcza gra istotną rolę w codziennym życiu, a szczególnie istotna jest w rozwoju dziecka, gdzie ma zasadniczy wpływ na kontrolę myśli, uczuć i zachowania, a więc na rozwój i edukację.


Badawczy wysiłek neurobiologów , pedagogów i teoretyków sztuki wykazał, że sztuka, jej odbiór i jej tworzenie, są immanentnymi i swoistymi cechami natury ludzkiej i są czynnikami aktywującymi całość działania mózgu.
Uczenie się odbioru sztuki, a także gra na instrumentach rozwija naszą uwagę poznawczą, a wraz z nią wszystkie aspekty poznawcze naszego mózgu i powinno być szczególnie promowane na wszystkich, a zwłaszcza najniższych szczeblach edukacji. Trening artystyczny dzieci w każdej dziedzinie sztuki sprzyja ich ogólnemu rozwojowi. Uczenie dzieci malowania, tańca, gry na instrumentach, występowania na scenie, jest najlepszą inwestycją ze strony rodziców, a szerokie wprowadzanie przedmiotów artystycznych do szkół powinno być intensywnie promowane przez systemy oświatowe, aby skuteczniej podnosić ogólny poziom intelektualny społeczeństwa...

Cyt. Za: Jerzy Vetulani, Mózg: fascynacje, problem, tajemnice, s. 11-13, Wyd. Homini, Kraków 2011.

Jerzy Vetulani - prof. nauk przyrodniczych, psychofarmakolog, neurobiolog, biochemik, członek licznych towarzystw naukowych m.in. Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, autor wielu ważnych odkryć z zakresu psychofarmakologii oraz ponad dwustu prac badawczych o międzynarodowym zasięgu, znany nie tylko jako jeden z najwybitniejszych w swojej dziedzinie uczonych na świecie, ale również jako utalentowany i rozchwytywany  dydaktyk i popularyzator nauki. Jego wizerunku dopełniają zamiłowania artystyczne i aktywność polityczno-społeczna.